We hebben een paar dagen gekampeerd in Sedona, zonder internet, dus we lopen wat achter met de verslagen. Ik zal vanavond gaan proberen de ontbrekende dagen online te zetten.
Blijf vooral berichtjes plaatsen, want dat vinden we erg leuk!
We zijn nu een paar dagen onderweg. Heel erg leuk dat zoveel mensen ons volgen en berichtjes plaatsen! Af en toe is de internetverbinding niet snel genoeg of helemaal weg, maar vanochtend was het weer supersnel, dus heb ik bij dag 3 nog wat extra foto’s kunnen zetten.
Houston –>Amsterdam
Overnachting: Ramada Limited, Houston
Na de overnachting in de Ramada Limited zijn we met een busje weer naar het vliegveld gebracht. Om kwart voor 1 ontmoetten we daar Paul en Ilse en hebben gezellig bijgekletst.
Pas om kwart voor drie hoorden we dat we met de vlucht van 15:30 uur mee konden. Gelukkig, eindelijk naar huis. Dat lange wachten ben je wel zat op een gegeven moment. We hadden alleen geen plaatsen naast elkaar. Ook deze vlucht heeft vertraging en we vertrekken uiteindelijk om 10 voor half zes vanuit Houston. In het vliegtuig wil degene naast mij wel ruilen van plek met Sandor en zo zitten we toch nog naast elkaar. Paul en Ilse zitten 3 rijen schuin voor ons. Na 9 uur en 8 minuten landen we om half 10 op Schiphol. Na een tijdje gewacht te hebben op de koffers, komt er op de monitor te staan dat alle bagage uit het vliegtuig is, maar helaas drie van de vier koffers/tassen zijn niet vanuit Houston meegekomen naar Nederland. Er wordt een rapportje opgemaakt en zo gauw de bagage op Schiphol aankomt worden we gebeld. Dan wordt er een afspraak gemaakt, wanneer de koffers thuis afgeleverd kunnen worden. Toen we de aankomsthal in liepen stond daar tot onze grote verrassing Cyriel. Hij zou ons zaterdagochtend eigenlijk komen ophalen, maar aangezien we nu met Paul en Ilse mee konden rijden was het niet nodig dat hij naar Schiphol kwam. Heel erg leuk dat hij toch gekomen was en natuurlijk zijn we met hem mee naar huis gereden. Konden we gelijk weer even bijkletsen. Om twaalf uur waren we weer lekker in ons eigen huisje. Ik heb ‘s middags nog een paar uur geslapen, want ik was erg moe. We werden ‘s middags al door Schiphol gebeld dat onze bagage aangekomen was en vanavond tussen 20:00 en 24:00 uur thuisgebracht zou worden. Dat werd uiteindelijk 23:30, maar ja we waren toch nog redelijk wakker. Ik heb tot 4:00 geslapen en toen was ik weer klaarwakker. Gelukkig is de Olympische Spelen begonnen en ik had nog een hoop bij te lezen op het AA-forum, dus ik heb me wel vermaakt. Om vervolgens om 9:00 uur weer in een diepe slaap te vallen. Nou ja, na een weekje is de jetlag wel weer verdwenen…
Onze Amerika-reis zit er weer op. We hebben weer heel veel mooie plekken bezocht en prachtige hikes gemaakt. Wie weet wat we volgend jaar gaan doen. Plannen genoeg. Of ik dan ook een web-log ga bijhouden op deze manier weet ik nog niet. Het kostte me toch behoorlijk wat tijd. Wat wel erg motiveerde waren alle berichtjes die jullie achterlieten. Nog ontzettend bedankt daarvoor! Ik zal binnenkort nog wat statistieken van onze reis op deze pagina zetten. Nu gaan we proberen voor de volgende vakantie begint ons fotoalbum af te krijgen 
Statistieken USA-reis 2008
We hebben in totaal 3581 mile gereden, dat is 5730 kilometer. We hebben 26 dagen gereden (1 dag niet vanwege Disneyland), dus gemiddeld komt dat op 138 mile/220 km per dag.
We hebben in totaal 11 keer getankt. Het totaal bedrag was x80404,88 voor 160 gallon (605,74 liter).
Hollywood,L.A. – LAX Airport
Overnachting:Travelodge Hollywood
Gereden:23 mile (3562 x96 3585)
Voordatde wekker gaat worden we al gewekt door een SMS-je. Mooi dan heb iknu even tijd om wat verslagen te typen en online te zetten. Als wegedouched en aangekleed zijn, pakken we de auto in. De koelbox encampingstoeltjes geven we aan de schoonmaakster. Om kwart over negenrijden we weg bij het hotel. Het verkeer zit mee en om tien uurleveren we de auto in bij National. Het inleveren gaat heel soepel,er wordt even gecheckt of we niks in de auto hebben laten liggen enze vraagt of er nog problemen zijn geweest. Dan krijgen we eenbonnetje en zijn we klaar om met de shuttlebus naar terminal 6 tegaan waar onze vlucht van Continental Airlines vertrekt. Het is nogeen behoorlijk stuk rijden. Bij het inchecken blijken xe9xe9nkoffer en xe9xe9n tas 5 lbs. te zwaar te zijn. We herpakkenwat, zodat ze uiteindelijk het goede gewicht hebben. We besparen zotoch weer twee keer $50,-. De rij voor de douane is enorm, we staanhelemaal buiten op de stoep. Gelukkig zijn we goed op tijd. De douaneen de handbagage controle verloopt allemaal soepel en we lopen naargate 69A. Als we daar aankomen zien we dat onze vlucht een half uurvertraging heeft. Even later wordt omgeroepen dat door het slechteweer in Houston vier vluchten gecancelled zijn. Onze vlucht vertrektnu i.p.v. 12:30 om 15:08. Maar dit kan allemaal nog veranderen. Westuren Cyriel maar even een SMS-je dat we sowieso later aankomen inNederland. Als we pech hebben, missen we onze aansluitende vlucht.
Endie pech hebben we. Twee uur later dan gepland vertrekken we naarHouston, waar we op elf minuten na onze vlucht naar Amsterdam missen.We kunnen pas morgen met de volgende vlucht mee om 19:10 uur. Alsandere optie hebben we 1 stoel gereserveerd voor de vlucht van 15:30en 1 stoel stand-by. Als we mazzel hebben, kunnen we met die vluchtmee. Dat zou helemaal leuk zijn, omdat Paul (vader van Sandor) enIlse, diezelfde vlucht hebben. Zij landen morgen om 10:00 in Houstonvanuit Ecuador.
Wehebben een hotelovernachting gekregen en zitten nu in het Ramada Inn,vlakbij Houston Airport.
Ikhou het kort,want we hebben de koffers niet en dus geen opladers (engeen kleding e.d.)Welhebben we een klein kitje gekregen met shampoo, tandenborstel enz.
Wordtvervolgd….
Hollywood,L.A.
Overnachting:Travelodge Hollywood
Gereden:69 mile (3493 x96 3562)
Vanochtendhebben we volgens mij voor de eerste keer de wekker gezet om op tijdbij de Warner Bros Studio’s te zijn. We gaan een V.I.P.-tour doen omnegen uur. Het is niet ver van ons hotel en na een snel ontbijtjekomen we aan in Burbank, waar we de grote studiohallen al zienliggen. We zijn goed op tijd en kunnen zelfs met de tour van tienover half negen mee. met een groepje van tien man krijgen we eersteen film te zien over de geschiedenis van Warner Bros. Daarna gaan wemet onze tourguide naar de tourtreintjes. De tassen worden onder eenzitting gelegd en camera’s mogen we bij ons houden. We rijden over debacklot heen, waar we door straten heenrijden en allerlei huizen ziendie gebruikt zijn in films. James, onze gids, wijst allerlei dingenaan en vraagt of het ons bekend voorkomt. Die deur is voor E.R,gebruikt, dit steegje voor Friends in die en die aflevering. Ik moettoch maar wat beter gaan opletten bij films en series, want ik herkennog niet veel. Wat ik wel herken is de winkel van Melinda Gordon(jennifer Love Hewitt) uit The Ghost Wisperer.
Ook zien we nogverschillende huizen uit Gilmore Girls en Luke’s Diner, Er zijn veelmensen bezig om dingen op te bouwen en te veranderen voor komendefilms of shows die hier opgenomen gaan worden. Alle huizen die wezien lijken van echt baksteen maar het is allemaal fiberglas. Zokunnen ze het makkelijk weer veranderen.
Wemogen ook op een echte set kijken, de frontlot. Deze set wordtbinnenkort gebruikt voor een nieuwe serie x93The Mentalistx94, die wenu zeker gaan kijken.( Over een jaar als ie in Nederland uitkomt..)We vinden het allebei erg leuk om het allemaal eens van zo dichtbijte zien.
Onzevolgende stop is het Warner Bros. museum waar allerlei kleding envoorwerpen gebruikt in flms en series te zien zijn. De helebovenverdieping is gewijd aan Harry Potter, dus daar ben ik wel evenzoet. Ontzettend leuk om alles te zien en ik word zelfs nog met deechte, originele sorteerhoed ingedeeld bij Huffelpuf. San komt bij deafdeling Griffoendor. Beneden zijn spullen te zien van o.a. delaatste Batman-film.
Wegaan naar een propopslagplaats, waar heel veel voorwerpen die ooitvoor series en films gebruikt zijn, staan opgeslagen. We zien hier deset van Friends, Central Perk met de echte Friendsbank en de gitaarvan Phoebe waar ze Smelly Cat mee speelt. Ik mag er helaas niet opgaat zitten (op de bank bedoel ik), dan maar een heleboel foto’snemen. Na twee uur is de tour afgelopen en we vonden het zeer demoeite waard.
Wezijn in de buurt van het Hollywood Sign en we willen gaan proberen omvan dichtij een kijkje te gaan nemen. Door de smalle en kronkeligestraatjes van de Hollywood Hills komen we bij Mullholland Drive aan,waar we niet verder kunnen. Er staan twee hekken, waarop zeerduidelijk staat dat het zeker niet de bedoeling is dat je hier verdergaat. We kunnen mooie foto’s maken en komen het dichtsbij hetHollywood Sign, wat volgens mij mogelijk is.
Wewillen graag nog even over Rodeo Drive wandelen. In 2004 zijn we hieralleen even doorheen gereden. Het is erg druk, maar een parkeergarageis makkelijk gevonden. Wel is het absurd duur hier. $2,25 per 15minuten. Dat wordt dus een kort bezoek. Eerst gaan we lunchen bij theCheesecake Factory. Dit restaurant is ons in Phoenix goed bevallen.Ze hebben wel 200 items op de menukaart staan, dus het is nietmakkelijk om iets te kiezen. Er staan zoveel lekkere dingen op. Sanneemt een pasta en ik neem een chicken chili. Allebei weer erglekker. Hierna lopen we een stukje over Rodeo Drive, waar merken alsChanel, Dolce & Gabanna en Gucci hun winkels hebben.
Het is ergchique allemaal en met slippers en onze rugzakken voelen we ons niethelemaal thuis hier. Gelukkig lopen er zat andere toeristen, dus wevallen niet heel erg op. We proberen nog wat beroemde mensen tespotten, maar die laten zich vandaag helaas niet zien. Als we weerterug zijn bij de parkeergarage moeten we $13,50 betalen. Later zienwe een andere garage waard eerste twee uur gratis zijn. Tja….
Opnaar Venice Beach, lekker naar het strand en daar rondkijken. Ook nuduurt het weer een uur voor we er zijn. We parkeren de auto vlaknaast het strand en lopen de boulevard heen en weer.
Wat een bonteverzameling mensen zie je hier. Bij Muscle Beach staan jonge en oudemannen zich in het zweet uit te sloven met halters e.d. Allerleihippies, kunstenaars, zwervers, muzikanten en skaters kom je hiertegen. Aan de ene kant heb je de standaard toeristenwinkels metT-shirt en souveniers. Aan de andere kant staan kraampjes van mensendie eigen gemaakte dingen verkopen of om wat voor reden dan ook graaggeld van je willen hebben. Er is ook een groep straatartiesten dieeen goede show opvoeren. De zon is inmiddels achter wat wolkenverdwenen en het begint zelfs een beetje te regenen. We rijden nogeven langs Marina del Rey, een enorme jachthaven, maar dan is hettoch echt tijd om onze koffers te gaan pakken. Zullen we alles er welinkrijgen? We hebben dit jaar behoorlijk wat gekocht. Ook tweedingen, die kwetsbaar zijn en in een redelijk gote doos zitten. Dieproberen we wel als handbagage mee te krijgen. De kamer is echt eengrote chaos als we bezig zijn, overal liggen spullen, kleding, afval.
Pff, na twee uur heeft alles een plekje en het past ook allemaal. Hoeis het mogelijk. We moeten het gewicht van de twee tassen en tweekoffers op gevoel inschatten, want we hebben geen weegschaal. Volgensmij is het gewicht redelijk verdeeld. We zullen er morgen wel achterkomen of het ook inderdaad zo is.
Onslaatste avondje in the USA brengen we door in Universal Citywalk. Ditis net als Downtown Disney een winkelgebied met allerleirestaurantjes en entertainment. We eten heerlijk bij Tony Roma’s enwinkelen nog wat.
Om elf uur sluit het hier al, dus we zijn niet alte laat weer in het hotel. Morgen gaat de wekker om kwart over zeven,zodat we genoeg tijd hebben om om tijd bij LAX airport te zijn.
Anaheim,L.A. x96 Hollywood, L.A.
Overnachting:Travelodge Hollywood
Gereden:53 mile (3440 x96 3493)
Vanochtendhebben we op de hotelkamer ontbeten. Na het uitchecken rijden we naarde Crystal Cathedral, een enorme kerk met alleen maar glas. Voor dekerk staat een hele hoge toren ook gemaakt van glas. Vanuit deze kerkworden de diensten uitgezonden die in heel Amerika te zien zijn. Hetis even leuk om te zien, maar we zijn hier snel uitgekeken.
Werijden over de Interstate naar Hollywood, volgens onze Tom zou het indrie kwartier moeten lukken, maar in L.A. is een file eerder regeldan uitzondering dus doen we er een uur en een kwartier over. Wechecken in bij de Travelodge Vermont/Sunset en krijgen een grote kamermet veel ramen en weer een groot bed. Een prima kamer voor de laatstetwee nachten. We kijken alleen even in de kamer en rijden dan meteennaar Hollywood. We parkeren de auto achter Mann’s Chinese Theater,waar je de eerste vier uur voor $2,- mag staan mits je iets koopt ofeet in het winkelcentrum Hollywood Heights. Dat gaat wel lukken, wanthet is inmiddels tijd om te lunchen. In een echte Amerikaanse Dinernemen we zoals dat hoort een echte hamburger en een grote Shake. Sanprobeert een Malt uit, dat is vergelijkbaar met een shake, maar metmoutpoeder waardoor het dikker wordt. San vindt ‘m lekker, maar geefmij maar de originele shake.
Nade lunch lopen we het winkelcentrum door en nemen een kijkje op deHollywood Walk of Fame. We zijn hier in 2004 ook geweest en toenwaren we niet echt onder de indruk. Ook nu zijn we na het KodakTheater (waar de Oscaruitreiking plaatsvindt), Mann’s Chinese Theateren het Hollywood Sign op grote afstand, weer redelijk sneluitgekeken.
Om half vijf rijden we hier weer weg. De baseball gamebegint vanavond om tien over zeven en we willen er ruim op tijd zijn.Het is niet erg ver meer rijden, maar we gaan toch al die kant op. Wekomen iets voor vijven aan, maar het stadium gaat om tien over vijfpas open en iedereen wordt onverbiddelijk weer weggestuurd. Als weom tien over vijf aan komen rijden is het al flink druk voor deparkeerloketten. We betalen $15,- en rijden het enorme parkeerterreinop. We halen de tickets die ik besteld had via internet op bij hetWill-Call loket en na de tassencontrole lopen we het Dodgers Stadiumbinnen.
Vanavond spelen de L.A. Dodgers tegen de PhiladelphiaPhillies. Het is nog niet erg druk, maar het is wel erg leuk om tekijken, wat er allemaal gebeurt. Op het veld zijn al watbaseball-spelers aan het ingooien en inslaan. Een groepje mensen staatbeneden bij de tribune te wachten tot er een baseball het publiek invliegt. Deze mag je houden als je ‘m te pakken krijgt. Soms gooit eenbewaker een bal het publiek in die bij hem in de buurt komt. Grappigom te zien, wat mensen al niet doen om zo’n bal in hun bezit tekrijgen. Het stadium stroomt langzaam wat voller en kleurtvoornamelijk blauw/wit, de kleuren van de Dodgers en maar een plukjerood/beige voor de Phillies. We hebben mooie plekken. Rechts is deslagplaat en we kunnen alles goed overzien.
We hebben geluk dat erboven ons nog een balkon is zodat we niet in de zon zitten. Anderszit je echt even weg te branden. Er zijn veeleettentjes en een paar tentjes waar je Dodgers-spullen kan kopen.Voordat de wedstrijd begint mogen twee prijswinnaars de bal een keergooien vanaf de Pitchersplek. Ook zijn er een aantal kinderen die methun favoriete baseballspeler het veld op mogen en natuurlijk mag hetAmerikaanse volkslied niet ontbreken. Ik vind het echt een prachtiglied en het is ook mooi gezongen. Alle spelers worden voorgesteld ende wedstrijd is eigenlijk al begonnen voordat ik er erg in had. In hetbegin gebeurt er niet zo veel. Ze slaan steeds mis of de bal is wijd,dus erg veel actie is er niet. Ik ken de spelregels ook niet goed,dus ik vraag me regelmatig af wat er nu weer gebeurt. Langzamerhandkomen we in het spel en uiteindelijk staan we net zo hard met deAmerikanen mee te joelen en ‘Let’s go Dodgersx94 te klappen enroepen.
Het is na een tijdje n0g spannend ook. De Dodgers staan achteren het aantal innings schiet al aardig op. Ze moeten er in totaalnegen spelen. Na een goede slag van de Dodgers maken ze gelijkspel ende laatste inning moet gespeeld worden.
De Phillies maken geenpunten, dus de Dodgers kunnen er nu met de winst vandoor gaan. Er isnog even wat ophef als na een goede slag bij de derde base eenDodgers-speler op het nippertje uitgaat. Het publiek en ook despelers zelf zijn het hier natuurlijk niet mee eens. De wedstrijdgaat verder en Garciaparra slaat een HOMERUN! Het stadium gaat uitz’n dak!!! Wauw, wat een ontlading. Echt een geweldige ervaring ommee te maken. Echt iedereen van jong tot oud komt naar zo’nbaseball-game.
Hetstadium loopt gelijk leeg en alle ruim 45.000 mensen willen vrijweltegelijktijdig de parkeerplaats af. Dat gaat natuurlijk niet zo snel.maar tegen elven komen we weer bij het hotel aan. Zeker doen als jeeen keer de kans hebt om een sportwedstrijd bij te wonen. Debaseball-wedstrijd heeft echt pieken waar het erg spannend is, maarook regelmatig dat er vrij weinig actie is. Maar de hele sfeer eromheen, hoe het publiek vermaakt wordt, de Amerikanen onderling, desfeer in het stadium, het is echt erg leuk om dit mee te maken.
Anaheim,Los Angeles
Overnachting:Howard Johnson’s Anaheim Plaza Hotel
Gereden:o mile (3440 x96 3440)
Wezijn vandaag begonnen met een ontbijtje in Mimi’s Cafe. Nu zijn we erklaar voor om weer een dag de parken in te gaan. We beginnen weer inCalifornia’s Adventure. We willen sowieso Soarin’ over California nogeen keer doen en A bugs life-themaland nog bekijken. Nadat we eenfastpass hebben gehaald gaan we naar de 3-D show It’s though to be abug. Erg leuk met verrassende effecten en soms ook best spannend, inhet donker met enorme spinnen, die uit het plafond komen, brrr!
Detweede keer Soarin’ over California was een iets mindere ervaring dande eerste keer. Dat kwam omdat we nu op rij drie zaten, waardoor jeboven je voeten zag bungelen en de zijkant van het scherm zag, duseen tip zorg dat je in de middelste kar zit op rij 1. Daar heb je hetmooiste effect. Het is inmiddels xe9xe9n uur en we gaannaar het andere park, Disneyland. Het is al een stuk drukker dangisteren. Dit park is sowieso drukker dan California, denk ik. Mijnfavoriet is Frontierland, dus daar gaan we als eerste naar toe. Westappen in een oldtimer auto, die ons afzet voor het kasteel.
Wat eenklein kasteel zeg, het lijkt wel gekrompen. In Parijs is het kasteelecht vele malen groter. Vanaf hier is het nog maar een klein stukjenaar Frontierland, waar we een fastpas halen voor Big ThunderMountain. Deze attractie vind ik in Parijs echt xe9xe9n vande leukste om te doen. We maken een tochtje met het Sailing ShipColumbia over The Rivers of America.
Daarna is het tijd voor Bigthunder Mountain. Het was wel weer leuk, maar deze haalt het tochniet bij Parijs. We lunchen in New Orleans Square, waar een brassbandvoor gezelligheid zorgt. Na het eten nemen we de trein naartomorrowland, althans dat was de bedoeling. Maar bij de halteMickey’s Toontown moest de hele trein en het perron geevacueerdworden, want er was iemand niet goed geworden. We lopen viaFantasyland naar Tomorrowland en willen hier een aantal attractiesgaan doen. Helaas staat er zowel bij de Matterhorn Bobsleds als bijde Finding Nemo Submarine Voyage een enorme rij met een wachttijd vaneen uur. Er zijn geen fastpasses bij deze attracties, dus die latenwe maar voor wat het is. We gaan naar Innoventions waar je een huisin de toekomst kan bekijken. Er staan allerlei technische snufjes,zoals met de computer je lichten en gordijnen dicht doen. Je kan eenoefenritje op een Segway maken. Leuk om te zien en ook vooral dat jealles zelf mag uitproberen. Hierna is het tijd om eens lekker te gaanwinkelen. We lopen Mainstreet U.S.A. door en kopen wat spulletjes.
Wezien al veel mensen klaarzitten voor de Walt Disney’s Parade ofDreams. Ook wij zoeken een plekje uit en we zitten vlak bij het beginvan de parade. Mooie parade,alleen wel een beetje kort.
Het is kwart voorzeven en we lopen terug naar het hotel om wat warms aan te trekken.Als de zon weg is, is het toch wat frisser, maar zeker binnen is hetgewoon koud met die airco.
Hiernalopen we naar Anaheim’s Gardenwalk, dit nieuwe winkelcentrum ligt op15 minuten loopafstand van ons hotel. We lopen via de achterkant naarbinnen en je kan merken dat het nog in opbouw is en dat veel winkelsnog moeten openen. toch ziet het er mooi uit. Er is veel werk gemaaktvan de aankleding en verlichting. vrolijke kleuren en veel kleinelampjes maken het geheel wel sfeervol. San slaagt eindelijk voor eenzonnebril en ik koop nog een paar Sketchers-schoenen. Ze hebben hiereen hele winkel met alleen maar Sketchers.
Wewillen graag het vuurwerk in het Disneyland park zien dus webesluiten hier niet te gaan eten. Ook al zitten hier verschillenderestaurants, waaronder The Cheesecake Factory. Om negen uur lopen wehet park in en veel mensen zitten al klaar in Mainstreet voor hetvuurwerk dat om vijf voor half tien begint.
San haalt nog snel eenhotdog en ik kijk na het vuurwerk wel even wat ik ga eten. Hetvuurwerk is geweldig! Onder begeleiding van een verhaal en muziekwordt het vuurwerk afgestoken. Indrukwekkend hoor.
Nuheb ik toch wel zin om wat te eten, het wordt een bakje frietjes. OokSan lust nog wel wat en zo zitten we ‘s avonds om kwart voor tien onsavondeten naar binnen te werken.
Welopen wat rond door Frontierland en krijgen van een jongen driedreamfastpassen aangeboden. Hij gaat naar huis en heeft er niks meeraan. Hoe je aan deze Dreamfastpass komt, weet ik niet, maar ik heb almeer mensen er mee zien lopen. Je hebt dan voor allefastpass-attracies 1x de mogelijkheid om via de fastpassrij naarbinnen te mogen. Er zit nog 1 tabje voor Big Thunder Mountain, maarwe mogen toch met z’n tweeen naar binnen. Daarna lopen we langs de Riversvan America waar net Fantasmic is begonnen. Wat een mazzel dat wehier tegenaan lopen. Het blijkt een spetterende show te zijn metlicht-, geluid-, water-, en vuurwerkeffecten. Alle Disneyfigurenspelen mee en de twee schepen, de Columbia en de Mark Twain doen ookmee in dit spectakel. Zeker niet missen als je in Disneyland bent!!
Devolgende stop is Adventureland, waar we met de Dreamfastpas naarIndiana Jones gaan. In Parijs is dit een achtbaan, maar hier is hetheel anders en veel leuker. Je zit namelijk in een Jeep, waar je doorde Jungle mee rijdt over ruig terrein. je schudt flink heen en weeren maakt ook flinke drops. Dit vinden we allebei erg leuk! Hiernanemen we een Junglecruise, met een bootje varen we over deAmazonerivier. We komen allerlei wilde dieren tegen, maar wat hetvooral zo leuk maakt is de humor van Angelina, onze schipper. Zeheeft er erg veel lol in. Zo ‘s avonds laat in het donker is dezeJunglecruise erg leuk om te doen. Als laatste gaan we om kwart voortwaalf (het park sluit om middernacht) naar de Enchanted Tiki Room. Hier krijgen we een show te zien van zingende vogels, bloemen,totempalen en houten beelden. Ach, hebben we dat ook nog evenmeegemaakt…
Nadeze ontzettend leuke dag lopen we terug naar ons hotel en rollen zoons bed in. Morgen staat de baseballgame tussen de L.A. Dodgers en dePhiladelphia Phillies op het programma.
Oceansidex96 Anaheim, Los Angeles
Overnachting:Howard Johnsons Anaheim Plaza
Gereden: 58 mile (3382 x96 3440)
Vanochtenddoen we rustig aan, want we willen niet in de maandagochtendspits vanL.A. komen. Om half elf rijden we weg en na even getankt te hebben,gaan we over de I-5 North naar Anaheim. Het is een uurtje rijden. Wenemen de afslag Harbor Boulevard en na twee keer links af te slaan,zijn we al bij ons hotel Howard Johnson’s Anaheim Plaza Hotel aangekomen. Dit hotel ligt op acht minutenlopen van de ingang van de Disneyparken. We gaan eerst kijken of wekunnen inchecken, maar helaas, dat kan pas na drie uur. We regelenwel het papierwerk en kopen een 2-daagse hopperpas, waarmee weonbeperkt van het ene park naar het andere park mogen gaan. Webetalen voor deze pas $132,- p.p. Later zien we de toegangsprijzenbij Disney zelf en blijken de 2-daagse hopperpassen daar $143,- tekosten. Dan hebben we het goed gedaan.
Wehebben nog niet ontbeten, dus we gaan naar Mimi’s Cafe, dat naast onshotel ligt. Om twaalf uur kan je niet meer spreken over ontbijten,dus we nemen een flinke brunch zodat we er even tegen kunnen. Heteten is hier erg goed en ook de aankleding van het restaurant zieter leuk uit. Voornamelijk New Orleans, French Quarter-thema.
Tegenxe9xe9n uur lopen we naar Disney. We beginnen in Disney’sCalifornia Adventure, want dit park kennen we nog niet. Het anderepark, Disneyland, lijkt erg op Disneyland Parijs en het Magic Kingdomin Orlando.
Voorhet park staan enorme letters die het woord California vormen en alswe het park binnenlopen is het eerste dat we zien de Golden GateBridge.
Je hebt hier verschillende gebieden met een eigen thema en welopen eerst de Hollywood Pictures Backlot in. Wat is het tochontzettend leuk om weer in een Disneypark te zijn. Ik word er altijderg vrolijk van. Het weer is heerlijk, zo’n 27 graden, dus perfectvoor een pretpark.
Bij de Hollywood Pictures backlot beginnen we metde Muppet-Vision 3-D, een leuke film met grappige 3-D effecten.Hierna gaan we Monsters Inc. Mike and Sulley to the Rescue in. Eenrustige attractie waar je met z’n vieren in een karretje zit en dooreen aantal scenes van de film rijdt. Het gaat hier om het mensenkinddat in Monstropolis is ontdekt en via de goede deur weer naar haareigen huis moet. Nu is het wel tijd voor wat meer actie en spanning.We gaan naar The Twilight Zone The Tower of Terror.
De drukte valterg mee en we moeten ongeveer 15 minuten in de rij staan. Dezeattractie kennen we nog van Florida in 1999, dus we weten wat ons tewachten staat. Je gaat met een groep mensen in een lift, waar je inbanken zit en vast zit met een riem. De liftdeuren gaan dicht endan…..Nee ik ga niet de hele atractie verklappen, maar ik kan jevertellen dat ik nog nooit zo hard geschreeuwd heb in een attractie.Ik had een paar uur later nog last van mijn keel. Zeker een aanraderom te doen als je van wat actie houdt.
Opnaar het volgende thema-gebied. We lopen naar de Golden State, waareen aantal topattracties zijn. Soarin’ over California is er xe9xe9nvan. Hier nemen we een Fastpass en komen later terug. We lopen naarde Grizzly River Run, een white-water raft adventure, waar dewachttijd 45 minuten is. Terwijl we staan te overleggen of we in derij gaan staan, biedt een man ons zijn Fastpasses aan, want hij wilniet meer zo lang wachten. Nou helemaal goed, dat willen we wel.Straks kunnen we dus bij deze twee attracties zo langs de rij lopenen vooraan aansluiten. We hebben nog ruim anderhalf uur, dus we gaannaar een volgende attractie. Het wordt Mulholland Madness, eenmini-coaster, waar je met z’n vieren in een piepklein karretje zit.Het is net zoiets als de Tom & Jerry-attractie in Warner Bros.Movie Park in Duitsland. Je maakt 90 graden bochten, waarbij hetlijkt of je uit de bocht en uit je karretje vliegt. Ook maak jebehoorlijke drops naar beneden. Weer erg leuk! Nu is het wel tijdvoor een Triple Thick Milkshake. We nemen een kijkje bij CaliforniaScreamin’. Een roller-coaster waarbij je gelanceerd wordt en die overde kop gaat. Die bewaren we voor later, want we gaan eerst defast-passes inwisselen. Eerst gaan we naar Soarin’ over California.We hebben geen idee wat dit voor attractie is, maar we wordenaangenaam verrast. Het is een soort IMAX-scherm, maar waar je inhangende en bewegende stoelen zit. We vliegen als het ware over deverschillende landschappen van California. Het is ontzettend knapgemaakt, want het voelt echt alsof je over de oceaan, bergen enz.vliegt. Als we vlak over een bergtop vliegen, trekt iedereen zijnbenen op. Wauw, deze attractie gaan we zeker nog een keer doen. Nu isde Grizzly River Run aan de beurt. We hebben deze expres nu pasgedaan, want je wordt behoorlijk nat. En ja hoor er is geen ontkomenaan, redelijk doorweekt stappen we er weer uit. Maar met dit weer isdat geen probleem, terwijl we naar de Pixar Play Parade staan tekijken, drogen we weer aardig op. San is ondertussen nog nieuweFastpasses gaan halen voor California Screamin’. Na de parade zien wedat we maar vijf minuten hoeven te wachten bij de rollercoaster, duswe gaan meteen er al in. Ik vond ‘m erg heftig en voelde me niethelemaal lekker, toen ik er uit kwam. Even relaxen op een bankje dus.San was super enthousiast, die wilde nog wel een keer. Prima, maardan zonder mij. Als je alleen gaat, kun je een single-rider passhalen, waarbij je ook naar het begin van de rij kan doorlopen. de legeplekken vullen ze dan op. San is dan ook zo aan de beurt en als hijterugkomt, is inmiddels de tijd van de Fastpass in gegaan. We hebbener twee, dus je raadt het al. San gaat nog twee keer achter elkaar,waardoor zijn totaal dus op vier keer komt. Daarna heeft hij er ookwel even genoeg van. Het is inmiddels half acht, tja time flies……We lopen eerst terug naar het hotel om in te checken en om watwarmers aan te doen. We hebben een mooie, grote kamer met balkon. Hetis echt een wat luxer hotel met weer een heerlijk groot bed.
Hiernalopen we Downtown Disney in, een winkel- en restaurantgebied naast detwee Disneyparken. Het inmiddels half tien en ik val echt om. We gaaneten bij de Jazz-kitchen, waar Bourbonstreet in New Orleans isnagebouwd en je allerlei N-O-gerechten kan eten. Ik neem deGumbosoep en San een sampler van drie verschillende soepen. Het isecht heerlijk. Terwijl we aan het eten zijn, is er een groot vuurwerkin het Disneyland Park, dat we vanuit onze stoel gedeeltelijk kunnenzien. Het duurt wel twintig minuten! We winkelen nog wat, want erzijn hier genoeg leuke winkels. De vermoeidheid slaat nu toch wel toeen we lopen terug naar het hotel om lekker in ons grote bed teploffen.
LakeHavasu City x96 Oceanside, California
Overnachting:Travelodge
Gereden: 353 mile (3029 x96 3382)
Vandaagwordt het een kort verslag, want we gaan een enorm eind rijden.Maandag moeten we in Anaheim zijn, want daar hebben we een hotelgereserveerd, We willen in ieder geval naar Escondido, California,dat ligt tussen San Diego en Los Angeles in. Voordat we gaan rijdendoen we nog even wat boodschappen bij de Safeway,zodat we onderwegkunnen lunchen. We vinden dit allebei een erg mooie winkel en hebbenbij de eerste Safeway waar we kwamen een Safewaykaart genomen. Dezeis gratis en je krijgt allerlei kortingen, zeg maar vergelijkbaarmet de Bonuskaart van AH. Wat hier opvallend is, is dat bij degroente- en fruitafdeling er om de zoveel tijd een geluid klinktalsof het gaat onweren. Je ziet ook lichtflitsen en op dat momentworden de groenten beneveld.
Ook zit in bijna elke Safeway een kleineStarbucks, dat is altijd handig. Na de boodschappen zijn we op weggegaan. Vlak na Parker rijden we de staat California in. Het stuktot de I-10 was, vond ik vooral, een rotweg. Sowieso was er helemaalniets te zien, op wat lage begroeiing na en bestond de wegvoornamelijk uit dips. We gingen dus steeds naar beneden en omhoog ensteeds als we naar beneden gingen voelde ik mijn maag, net als in eenachtbaan zeg maar. Dat is even leuk, maar na een tijdje had ik erecht genoeg van.
Opde snelweg konden we flink wat kilometers maken. Tussendoor zijn webij een restarea even gestopt om te lunchen en daarna weer verder viade I-215 en de I-15. We rijden Escondido binnen, waar ik heel graagnaar de Sculpture garden van Niki de Saint Phalle wil. Afgelopenschooljaar heb ik les gegeven over deze kunstenares en het sprak dekinderen en mij erg aan. Volgens de website bestaan er op de helewereld, maar twee plekken waar beelden van haar te bewonderen zijn.De eerste plek is in Italixeb, daar waren we eind april, beginmei, maar aangezien de garden te ver uit de route lag, zijn we daarniet geweest. De tweede plek is Escondido, Caliornia. Gelukkig zittenwe ruim in de tijd, dus konden we deze omweg wel maken. Debeeldentuin ligt in het Kit Carson park, waar we gezinnen zienpicknicken en spelletjes doen. Het is al vijf uur, dus we hebben geenidee of de beeldentuin gesloten is of niet. Met wat moeite vinden wede plek van de beeldentuin en tot onze opluchting is het nog open tothalf zeven. En wat zien we op een bordje staan x93Closed on mondays’.Pff, maar goed dat we vandaag gelijk hier een kijkje hebben genomen!De beeldentuin is niet erg groot, maar de beelden zijn geweldig. Hetis ook bedoeld om aan te raken en kinderen mogen er op en in klimmen. Als we aankomen is er nog bijna niemand en kunnen we volop foto’smaken. De beelden zijn gemaakt van mozaiek-stenen en er zijn erg veelkleuren en verschillende soorten stenen gebruikt. Als je de tuinbinnenloopt, loop je eerst door een zwart/wit/spiegelmozaiek doolhof.Je blijft ook steeds nieuwe dingen ontdekken. Heel erg leuk dat wehier geweest zijn, ik vond het zeker de omweg waard.
Hetis inmiddels zes uur en we besluiten om nog een klein stukje verderte rijden naar Oceanside. We zijn nu zo dicht bij de oceaan, daarwillen we wel overnachten. In Oceanside rijden we gelijk naar eenparkeerplaats dicht bij de zee en de 600 m lange pier. We nemen eten,drinken en een badhanddoek mee en zoeken een mooi plekje uit op hetstrand. Het is nog hartstikke druk. Er is ook een Jazz-festival, duser klinkt gezellige muziek over het strand. We zien grote groepenmensen bij elkaar zitten rond BBQ’s. Als we op onze handdoek zitten,eten we even lekker wat en kijken naar de zonsondergang. Er zijn heelwat wolken, maar toch is het erg mooi om te zien.
Als de zon onderis, lopen we terug naar de auto, we moeten tenslotte nog eenslaappplek voor vanavond zoeken. Het is een lange file om hetparkeerterrein af te komen. Om half negen nemen we een kamer bij deTravelodge. Achter de Travelodge is een haven met allemaalrestaurantjes en winkeltjes. Het is al behoorlijk aan de late kant,dus de winkeltjes zijn al dicht, maar het is wel even leuk om hierrond te lopen.
Mmm,het verslag is toch wat langer geworden dan ik had gedacht.
Sedonax96 Lake Havasu City
Overnachting:Camelot Inn & Suites, Lake Havasu City
Gereden: 237 mile (2792 x96 3029)
Hetis pas zes uur als ik wakker word. Nog steeds hoor ik het tikken vanregendruppels op de tent. Het regent niet meer, maar van de bomendruppelt het water nog naar beneden. Ook al is het vroeg, toch zijner al meerdere mensen wakker. Er branden hier en daar al kampvuurtjesen de vogels laten ook al van zich horen. Al is het nu geen fluiten,maar meer schreeuwen, wat ze doen. We ontbijten, douchen en pakken detent in. Hij is hier en daar nog wat nat en vies, maar een stukjekeukenrol doet wonderen. Om negen uur rijden we de campground af naarWestfork. Dit ligt twee mijl verderop en we gaan daar de West Forktrail lopen.
Deze trail volgt een riviertje en op verschillendeplekken moet je het riviertje ook oversteken. De omgeving is hier ookweer erg mooi. We lopen door bossen met links en rechts hoog bovenons de rotswanden.
Het is nog redelijk vroeg, half 10, als we aan dehike beginnen, maar de parkeerplaats staat al goed vol. Het is danook een populaire hike om te doen, niet moeilijk en erg leuk omdat jesteeds de rivier volgt en moet oversteken. Om het riviertje of kreekjeover te steken moet je over grote en kleinere keien lopen. Er liggenook wel boomstammen, maar de keien zien er toch wat steviger uit.
Wemoeten in het begin even wennen en de oversteek gaat nog niet heelsoepel. Dat het ook anders kan zien we als anderen de oversteek makenen hop, hop, hop aan de overkant staan, Mmm, misschien doen we tochiets te moeilijk.
Na een aantal keer gaat het al een stuk vlotter. Detemperatuur is nu nog erg lekker, het is zelfs nog koel. Maar doorhet lopen krijgen we het vanzelf warmer en als later de zon achter debewolking vandaan komt is het gelijk weer een stuk warmer. Bij devijfde oversteek keren we om. We hebben nu een uur gelopen en dan nogeen uur weer terug, dan zijn we redelijk op tijd weer bij deauto,want vandaag gaan we nog een stuk rijden. Op de terugweg komenwe veel andere mensen tegen, die ook deze trail lopen. Om half 12zijn we weer bij de auto en rijden we richting Flagstaff. De weg doorOak Creek Canyon is fantastisch om te rijden. We klimmen een stukomhoog en op het hoogste punt stoppen we bij het Oak Creek canyonVista Point. Daar heb je een mooi overzicht over de Canyon.
Ook staanhier allemaal Native Americans die sieraden, potten e.d. verkopen. Wezien de lucht betrekken en erg donker worden en vlak voor we weer bijde auto zijn, begint het te regenen. Onze volgende stop is Flagstaff.Het is hier behoorlijk druk. We gaan eerst even langs het VC. Dit isook gelijk het station, waar dagelijks verschillende treinen met eenoorverdovend gefluit langsrijden. Tegenover het VC ligt het HistoricDowntown. We nemen hier even een kijkje en lunchen hier ook. Hetziet er gezellig uit.
Hetis inmiddels wel tijd geworden om een stuk te gaan rijden. Waar weprecies gaan eindigen weten we niet, maar we rijden in ieder geval deI-40 west een heel stuk af. We krijgen een heftige regenbui over onsheen, zo erg dat we haast niets meer door de voorruit kunnen zien.Dat rijdt niet fijn. Gelukkig duurt het niet lang en zo wisselt hetzich af. Dan weer even regen dan weer droog. Naarmate we meerrichting Kingman komen is de regen verdwenen en schijnt de zon volop.Het is een behoorlijk lang stuk deze snelweg en we zetten de cd vanMamma Mia op en zingen lekker mee. We nemen de afslag naar LakeHavasu City en nemen daar een kamer in het Camelot Inn & Suites.We hebben uitzicht op het meer en om kwart over zeven kunnen we nogeven de zonsondergang bewonderen. Daarna gaan we een hapje eten bijde Italiaan.
Oh ja, hier onder staan foto’s van mijn volgende auto
